1928–1982 Malarz, rysownik, autor realizacji przestrzennych i działań konceptualnych, teoretyk sztuki. Czołowy przedstawiciel sztuki konceptualnej w Polsce. Absolwent PWSSP we Wrocławiu (1953). Brał udział w wielu wydarzeniach kluczowych dla polskiej sztuki lat 60-tych i 70-tych, m.in. w wystawach organizowanych w ramach Sympozjów „Złotego Grona” w Zielonej Górze, „Plenerach” w Osiekach (od 1964), Biennale Form Przestrzennych w Elblągu (od 1965) i w Sympozjum Plastycznym Wrocław’70. Od 1967 konstruował obiekty ze szkła optycznego.

Dzieła w kolekcjach m.in.: Muzeów Narodowych w Warszawie, Poznaniu, Wrocławiu, Szczecinie; Muzeum Współczesnego we Wrocławiu, Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych we Wrocławiu, Muzeum Architektury we Wrocławiu, Muzeum Śląskiego w Katowicach, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK w Krakowie, Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie, Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze.

Wybrane wystawy: Galeria Współczesna, Warszawa (1969); Galeria "Pod Moną Lizą”, Wrocław (1968); Muzeum Sztuki, Łódź (1971); Galeria 72, Muzeum Ziemi Chełmskiej (1974); Studio Kausch, Kassel (1979); Galeria Akumulatory, Poznań (1980); CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa, wystawa retrospektywna (1994); Muzeum Współczesne we Wrocławiu (2022)