1921 - 2016 Artystka, malarka. W 1938 rozpoczęła studia na Wydziale Malarstwa krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni Pawła Dadleza; po wybuchu II wojny światowej była uczennicą Fryderyka Pautscha w Staatliche Kunstgewerbeschule Krakau, którą ukończyła w 1941. Od 1942 przez rok brała udział działalności konspiracyjnego teatru prowadzonego przez Tadeusza Kantora. Po zakończeniu wojny powróciła na uczelnię, jej nauczycielami byli m.in. uczący malarstwa sztalugowego Eugeniusz Eibisch i Wacław Taranczewski, który wykładał malarstwo monumentalne. Równocześnie była studentką wydziału graficznego, gdzie jej wykładowcami byli Andrzej Jurkiewicz i Konrad Srzednicki. W 1947 ukończyła studia na Wydziale Malarstwa (absolutorium w 1955), a rok później studia graficzne. Zawodowo związana była z macierzystą uczelnią, gdzie w 1980 została profesorem nadzwyczajnym, a siedem lat później zwyczajnym. Od 1957 jest związana z Grupą Krakowską, ponadto należy do działające w Katowicach Grupy Oneiron. W 1997 artystka została odznaczona Nagrodą Miasta Krakowa w dziedzinie kultury i sztuki. W 2008 otrzymała Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Jednocześnie w okresie socrealizmu jej prace nadal były prezentowane, m.in. na wystawie Kobieta w Walce o Pokój oraz 26. Biennale Sztuki w Wenecji (obydwa 1952). Od 2008 była członkiem czynnym Polskiej Akademii Umiejętności.

Dzieła w kolekcjach m.in.: Muzeów Narodowych w Krakowie, Warszawie, Poznaniu, Wrocławiu, Szczecinie, Kielcach, Muzeum Sztuki w Łodzi, Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki w Warszawie, Muzeum S.Guggenheima w Nowym Jorku, Arts Council w Londynie, Muzeum Uffici we Florencji, Muzeum Albertina w Wiedniu.

Wybrane wystawy: Wystawy Sztuki Nowoczesnej (1948, 1957, 1959), Biennale Sztuki w Wenecji (1952, 1978), Biennale Sztuki w São Paulo (1965), Biennale w Tokyo (1968); Międzynarodowe Wystawy Rysunku w Barcelonie (1974–1981); Muzeum Narodowe w Krakowie, wystawa retrospektywna (2006).