1923–2008 Rzeźbiarka, malarka, projektantka, twórczyni rzeźb w przestrzeni miejskiej. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1955). Wykładowczyni PWSSP w Sopocie oraz Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Od 1957 roku mieszkała i tworzyła w Paryżu. W 1966 roku założyła swoją pracownię w Pietrasanta, w pobliżu kamieniołomów Carrara we Włoszech. Od 1959 roku zajmowała się rzeźbą, tworząc głównie w marmurze. Odznaczona Medalem Virtuti Militari. Laureatka Nagrody Fundacji Williama i Nomy Copleyów (1966).

Dzieła w kolekcjach m.in.: Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego w Warszawie, Królikarnia, Pałacu Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej w Warszawie, Palais Bourbon w Paryżu, siedzibie francuskiego Zgromadzenia Narodowego, Bibliotece Polskiej w Paryżu, Uniwersytetu w Mediolanie (Archive della Parola, dell’Immagine e della Communicazione Editoriale).

Wybrane wystawy: Salon des Réalités Nouvelles, Paryż (1963); Biennale Internationale de Sculpture, Carrare (1967); Galerie Moni Calatchi, Paryż (1972); Couvent Saint Augustin, Loano, Włochy (1984); Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki w Warszawie (1991); Spazio Tadini, Mediolan (2009); Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego w Warszawie, Królikarnia (2014); Biblioteka Polska w Paryżu (2015); Museo di Arte Contamporanea Cascina Rioma, Mediolan (2017); Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku (2023).