1930–2020 Malarka, współtwórczyni grup St-53 i Oneiron, jedna z najważniejszych postaci śląskiej sceny artystycznej drugiej połowy XX wieku, urodzona w 1930 roku w Katowicach. W latach 1949–1955 studiowała na Wydziale Grafiki Propagandowej katowickiego oddziału Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, przekształconego następnie w filię krakowskiej ASP. Była współzałożycielką legendarnej grupy St-53, związanej z powojenną awangardą i inspiracjami teorią widzenia Władysława Strzemińskiego. W drugiej połowie lat 50. rozwijała malarstwo abstrakcyjne i materii, tworząc cykle „Przekształcenia” oraz „Alikwoty”. Od lat 60. jej twórczość ewoluowała w kierunku malarstwa medytacyjnego i mandali, inspirowanego filozofią Wschodu, buddyzmem zen, tantrą i psychologią Carla Gustava Junga. W 1967 roku współtworzyła grupę Oneiron, skupiającą śląskie środowisko kontrkulturowe i artystyczne. Wraz z Andrzejem Urbanowiczem prowadziła w Katowicach pracownię będącą jednym z najważniejszych ośrodków niezależnej kultury i buddyzmu w Polsce. Od 1974 roku współredagowała pierwsze w PRL czasopismo buddyjskie „Droga”, później „Droga Zen”. W 1983 roku osiedliła się w Przesiece w Karkonoszach, gdzie kontynuowała działalność artystyczną i duchową.

Wybrane wystawy: Brała udział w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce oraz za granicą, m.in. w Czechach, Francji, Niemczech, Szwecji, Japonii i Stanach Zjednoczonych. Retrospektywne wystawy jej twórczości zorganizowały BWA w Jeleniej Górze i Katowicach (2005) oraz Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego w Królikarni w Warszawie („Atman znaczy Oddech”, 2020).

Dzieła w kolekcjach m.in.: Muzeum Śląskie w Katowicach, Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Karkonoskie w Jeleniej Górze oraz liczne kolekcje prywatne w Polsce i za granicą.