Zofia Kusch
projekt: Gardine
Zofia Kusch łączy w swojej pracy projektowej wrażliwość z podejściem badawczym i eksperymentalnym. Jest absolwentką dwóch kierunków studiów licencjackich: iranistyki na Uniwersytecie Warszawskim oraz wzornictwa w School of Form w Warszawie.
W centrum jej zainteresowań leżą relacje człowiek–przestrzeń–natura, stąd w swoich projektach stara się uwzględniać zarówno uwarunkowania środowiskowe, jak i aspekt społeczny. Obecnie, kontynuując edukację, zgłębia temat projektowania rozwoju regionalnego i lokalnego na Uniwersytecie Warszawskim.
Zofia Kusch w swojej twórczości eksperymentuje z różnymi materiałami. Jednym z nich jest rogożyna. Artystka w realizowanych projektach i badaniach skupia się na relacjach między człowiekiem, naturą a przestrzenią. Projekt wziął nazwę od słowa “gardina” – będąc zapożyczeniem z niemieckiego, po śląsku oznacza firankę, tkaninę używaną do zasłaniania okien. Zofia Kusch projektem gardyny wychodzi od prostej funkcji zasłaniania lub odsłaniania okna. Splotami otwiera i zamyka przestrzeń.
Rogożyna to materiał, przy którym uwzględnia się szereg etapów. Chcąc pracować z rogożyną trzeba myśleć o różnych aspektach tego procesu takich jak czas - sezonowość, czy właściwości samej materii. Pierwsza styczność przy ścince rogożyny może być świeża i surowa. W dalszych krokach następuje sezonowanie snopków, ich suszenie i oczyszczanie. Kolejne czynności związane są z namaczaniem, wyplataniem i zszywaniem w celu utrwalenia uformowanych struktur.
Twórcze doświadczenie zdobywała asystując i współtworząc z autorem murali Mariuszem Liblem. Współpracowała również z rzeźbiarką i artystką wizualną Zuzanną Janin, uczestnicząc w procesie tworzenia rzeźb z żywicy epoksydowej.
Gardine to projekt inspirowany badaniami nad pasywnymi metodami chłodzenia na różnych obszarach kulturowych. Podobne maty, czy zasłony z naturalnych materiałów można zauważyć w krajach arabskich, Indiach czy Hiszpanii. Ciepły klimat i duże nasłonecznienie sprawiają, że naturalne materiały plecionkarskie używane do produkcji zasłon pozwalają na regulację temperatury w mieszkaniach dzięki ewapotranspiracji wody, możliwości przepływu powietrza, czy funkcji zacienienia. Powstała plastyczna i przezierna forma prowadzi tym samym dialog ze światłem oraz przestrzenią.
Projekt nawiązuje do tradycji plecionkarstwa a wykorzystując rogożynę adresowana jest kwestia lokalności pozyskiwanych materiałów. Ważnym aspektem jest również świadomość zmieniających się warunków klimatycznych i konieczności ponownego zwrócenia się ku naturze oraz poszanowaniu zasobów ziemi.
Materiał: rogożyna, łac. typha latifolia
Technika: plecionkarstwo, splot gładki płaski / warkocz z 4
1 / 12
